پیش زمینه و هدف: بیشتر حاملگی های چندقلویی ناشی از لقاح آزمایشگاهی یا دارو درمانی است. «کاهش انتخابی بارداری» یک روش پزشکی برای کاهش بارداری های متعدد است. در چنین مواردی، یک یا چند جنین سالم، قربانی به حداکثر رساندن شانس بقای دیگر جنین ها یا مادر می شود. صرف نظر از نگرش های مختلف اخلاقی به کاهش جنین، این مساله در حوزه دینی نیز مورد پژوهش قرار گرفته است. آیین یهود و اسلام به واسطه برخورداری از دستگاه فقهی مستحکم، با دقت بیشتری آن را بررسی کرده، دیدگاه های مختلفی را در این مورد ابراز کرده اند. در این پژوهش بر آن هستیم تا در مقایسه ای تطبیقی، کاهش جنین را از نظر یهود و اسلام مورد واکاوی قرار دهیم.مواد و روش کار: این پژوهش به صورت تحلیلی- توصیفی انجام و اطلاعات آن با روش کتابخانه ای جمع آوری شده است. پس از توضیح مفاهیم و مبانی، به واکاوی متون فقهی اسلام و شریعت یهود پرداخته می شود.یافته ها: صرف نظر از جنبه های علمی کاهش جنین، عالمان دینی در اسلام و یهود بر این نظر اتفاق دارند که کاهش جنین، قتل به حساب نمی آیند، با این وجود، رویان انسانی از زمان استقرار در رحم، سزاوار درجه ای از احترام است. کاهش جنین جز به هنگام ضرورت جایز نیست. منظور از این ضرورت، به خطر افتادن جان یا سلامت مادر یا دیگر جنین ها است و شامل ضرورت های ناشی از تاثیر عوامل اجتماعی و اقتصادی نمی شود.

مقدمه: بارداری های چندقلویی خطر عوارض را برای مادر و نوزاد افزایش می دهند. هدف از انجام این مطالعه، بررسی میزان فراوانی پیامدهای نوزادی چندقلویی بود. روش ها: در یک مطالعه ی توصیفی-تحلیلی-مقطعی، زایمان های چندقلویی که در سال 1395 در بیمارستان های الزهرا (س) و آیت اله شهید بهشتی دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، به دنیا آمده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. بر اساس چک لیست محقق ساخته، داده های لازم مبنی بر مشخصات دموگرافیک نوزادان متولد شده در زایمان های چندقلویی و پیامدهای آن در مادران و نوزادان استخراج و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: در این تحقیق، 321 نوزاد که به صورت چندقلویی به دنیا آمده بودند، مورد بررسی قرار گرفتند. از بین آن ها، 130 مورد دوقلو، 19 مورد سه قلو و 1 مورد چهارقلو بودند. فراوانی مرگ نوزاد و فراوانی Respiratory distress syndrome (RDS) در سه قلو و چهارقلوها، کمتر از دوقلوها بود، اما فراوانی Chronic lung disease (CLD) وPatent ductus arteriosus (PDA) در سه قلو و چهارقلوها بیشتر از دوقلوها بود. نتیجه گیری: فراوانی مرگ و دیسترس تنفسی در نوزادان سه قلو و چهارقلو، کمتر از نوزادان دو قلو بوده است.

طی پانزده سال اخیر شیوع دو یا چند قلوزایی افزایش چشمگیری را نشان داده است که نظیر استفاده از روشهای تحریک تخمک گذاری و شیوه های جدید درمان نازایی را در این امر دخیل می دانند. از طرفی حاملگی های دو یا چندقلو با عوارض مادری و جنینی بالاتری همراه بوده، لذا بررسی و توجه به این موارد از ضرورت خاص برخوردار می باشد. تحقیق حاضر جهت بررسی حاملگی های چندقلو و عوارض آن در مقایسه با تک قلویی در مدت یک سال در بیمارستان امام رضا (ع) مشهد انجام شد. جهت مقایسه دو گروه 120 نفری از زایمانهای تک قلو و چندقلو انتخاب و مورد مطالعه قرار گرفتند. بر اساس نتایج به دست آمده حاملگی های چندقلو به دنبال درمان های نازایی افزایش داشت (خصوصا تحریک تخمک گذاری). بیشتر مادران چندقلو اول زا بودند که می تواند به علت افزایش درمانهای نازایی باشد. کلیه عوارض مادری و جنینی در چندقلو ها بیشتر از تک قلوها مشاهده شد. شایع ترین عارضه زایمان زودرس با فراوانی 78.3% بود. با توجه به عوارض شایع تر مادری و جنینی در چندقلوها توجهات دقیق تر دوران حاملگی و اعزام و ارجاع بیشتر این دسته از افراد به مراکز مجهزتر در نقاط مختلف کشور توصیه می شود.

با توجه به استفاده روزافزون از روش های کمک باروری، بروز حاملگی چندقلویی همراه مول در حال افزایش است و همواره تشخیص پره ناتال این حاملگی مورد بحث بوده و تصمیم گیری درباره اداره بالینی این حاملگی ها به علت خطر بالای مرگ جنین و عوارض مادری و احتمال افزایش خطر بیماری تروفوبلاستیک بسیار پیچیده است.گزارش مورد: زنی 28 ساله حاملگی اول به علت دردهای زایمانی به مرکز آموزشی درمانی الزهرای (س) رشت مراجعه کرد که طبق سونوگرافی، رحم حاوی دو جنین زنده دختر و سن حاملگی 34 هفته گزارش شده بود. بیمار سابقه هشت سال نازایی اولیه داشت و حاملگی فعلی پس از چندین دوره درمان با HMG، کلومیفن و IUI صورت گرفته بود. همچنین، سابقه، هیپوتیروئیدی به مدت 8 سال داشت و با لووتیروکسین درمان می شد. بیمار به علت دردهای زایمانی پیشرونده کاندیدای سزارین شد. دو جنین زنده دختر به ظاهر سالم و بدون آنومالی متولد شدند. جفت اول طبیعی بود و به طور کامل خارج شد ولی در مجاورت جفت دوم وزیکول های فراوان وجود داشت. جفت ها برای بررسی آسیب شناسی فرستاده شدند که حاملگی مولار و همانژیوم جفتی گزارش شد.نتیجه: در زنان باردار متعاقب درمان های نازایی توجه بیشتر در مراقبت پره ناتال و بررسی این حاملگی ها از نظر احتمال حاملگی مولار همراه ضروری است.

مقدمه: امروزه 15-10% زوج ها نابارورند. یکی از روش های موثر درمان آنها لقاح آزمایشگاهی با تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم (ICSI) است. بیماران کاندیدای این روش با پرسش های زیر مواجهند. آیا با این روش میزان بروز حاملگی نابجا (EP) و چندقلویی بیشتر از حاملگی طبیعی است؟ آیا سن مادر، علت نازایی و تعداد جنین های منتقل شده در بروز این مشکل دخیلند؟هدف: بررسی ارتباط سن، علت نازایی و تعداد جنین با حاملگی نابجا و چندقلویی در زوج های نازای درمان شده با تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم مراجعه کننده به بخش عفونی بیمارستان کوثر ارومیهمواد و روش ها: در این مطالعه توصیفی- تحلیلی زنان حامله شده به روش ICSI در مرکز نازایی کوثر بیمارستان مطهری ارومیه در فاصله زمانی 1386-1382 بررسی شدند. متغیرهای بررسی شده سن مادر، علت نازایی، تعداد جنین های منتقل شده، بروز حاملگی یا حاملگی خارج رحم و حاملگی چندقلویی بودند. داده های مذکور با مراجعه به پرونده های ثبت شده بیماران و در صورت لزوم تماس تلفنی با آنها جمع آوری شد. سپس، داده ها در بانک اطلاعاتی نرم افزارSPSS  ویرایش 13 با آزمون کای اسکوئر، T-TEST و دقیق فیشر استخراج و P کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.نتایج: از 280 بیمار حامله شده با 224 ICSI نفر قابل ارزیابی بودند. شیوع سقط 30.1%، حاملگی نابجا 3.6%، دوقلویی 26.9% و سه قلویی 6.5% بود. بروز EP با سن مادر ارتباط معنی دار داشت (P=0.02) ولی بین علت نازایی و تعداد جنین های منتقل شده با EP ارتباطی بدست نیامد. بروز حاملگی چند قلویی باسن مادر و علت نازایی ارتباطی نداشت ولی از نظر آماری بین تعداد جنین های منتقل شده و چندقلویی تفاوت معنی دار وجود داشت (P=0.03).نتیجه گیری: سن مادر در بروز EP می تواند نقش داشته باشد ولی در چندقلویی تاثیر ندارد. علت نازایی در بروز EP و چندقلویی نقشی ندارد ولی تعداد جنین های منتقل شده می تواند باعث افزایش حاملگی چندقلو شود گرچه بر بروز EP نقشی نداشته است.

بارداری چهارقلو خو به خودی یک رخداد نادر است. که با عوارض شدید سقط، زایمان زودرس، خونریزی سه ماهه اول و کم خونی همراه است. بیمار مورد معرفی خانمی 29 ساله با سابقه یک مورد بارداری دوقلوی نافرجام است. در ماه سوم بارداری دوم، با انجام سونوگرافی متوجه چهار قلو بودن جنین می شود که عمل سرکلاژ برای وی انجام می گیرد. در 26 هفتگی با تشخیص سونوگرافی زودرس در بیمارستان الزهرا بستری می شود و در سن 29 هفته و دو روز بارداری، تحت سزارین قرار می گیرد. از چهار نوزاد متولد شده دو نوزاد دختر و یک نوزاد پسر سالم هستند و نوزاد پسر دیگر به علت سندرم زجر تنفسی بعد از 24 ساعت فوت کرد.

زمینه و هدف: با توجه به اینکه در حال حاضر در مراکز ناباروری در ایران محدودیت های خاصی در تعداد جنین منتقله اعمال نمی شود، از اینرو مطالعه حاضر در یکی از بخش های دانشگاهی و مرجع درمان ناباروری در تهران با هدف بررسی رابطه تعداد جنین های منتقله با پیامد درمان ناباروری انجام شد.روش بررسی: در این مطالعه مقطعی- توصیفی- تحلیلی تعداد 536 سیکل ART که در مرکز ناباروری بیمارستان ولیعصر مرکز تحقیقات بهداشت باروری ولیعصر در فاصله زمانی آبان 1378 تا پایان اسفند 1381 انجام شده بود بررسی گشت. متغیرهای مورد بررسی شامل تعداد جنین های منتقل شده، علت و مدت ناباروری، سن مادر، نتیجه ART بودند. آمار تحلیلی پس از جمع آوری داده ها مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند.یافته ها: میزان حاملگی با افزایش سن کاهش نشان داد. تفاوت معنی دار در فراوانی حاملگی فقط بین گروه های سنی کمتر از 40 سال با سن بالاتر از 40 سال به دست آمد (p<0.05). میزان حاملگی با افزایش تعداد جنین منتقله (5-1 جنین) افزایش داشت. اما این افزایش فقط در رده انتقال دو جنین به سه جنین معنی دار بود(p<0.008) ، در سایر موارد علی رغم بالا رفتن فراوانی حاملگی، تفاوت ها معنی دار نبود.نتیجه گیری: غیر از فاکتور تعداد جنین، فاکتورهای دیگری از جمله سن نقش مهمی در تعیین میزان حاملگی و همچنین چندقلویی دارند که باید در هنگام انتقال جنین در هر بیمار به طور جداگانه در نظر داشت.

مقدمه: سرطان پستان شایع ترین سرطان شناخته شده در جهان است که سبب مرگ و میر گسترده در زنان می گردد. در اکثر موارد عامل خطر شناخته شده ای برای مبتلایان به سرطان پستان شناسایی نشده است. به نظر می رسد تغییرات هورمونی وسیعی که در بارداری رخ می دهند، در بروز سرطان پستان نقش دارند. از آن جایی که شناسایی عوامل خطر این بیماری به پیشگیری اولیه و تشخیص زودرس سرطان پستان کمک می کند، مطالعه حاضر با هدف مروری سیستماتیک بر مطالعات انجام شده در مورد متغیرهای مرتبط با بارداری و خطر سرطان پستان در ایران و جهان انجام شد.روش کار: در این مطالعه مرور سیستماتیک، مطالعات مورد نظر از پایگاه های اطلاعاتی Google Scholar، Scopus، Pubmed، Science Direct، Cochrane و SID با کلیدواژه های سرطان پستان و متغیرهای مرتبط بارداری در بازه زمانی 2000 تا 2017 جستجو شدند. بر اساس معیار نیوکاسل اتاوا، مطالعاتی که امتیاز 6 و یا بیشتر گرفتند، وارد مطالعه شدند. نتایج به صورت کیفی گزارش شد.یافته ها: در این مطالعه 50 مقاله شامل 26 مقاله مورد شاهدی و 24 مقاله هم گروهی که دارای معیار ورود به مطالعه بودند، بررسی شدند. بررسی ها نشان داد در بین متغیرهای مورد بررسی، سقط و پره اکلامپسی ارتباط قوی تری با سرطان پستان دارند.نتیجه گیری: به نظر می رسد که وجود سابقه سقط باعث افزایش خطر سرطان پستان می گردد. همچنین سابقه پره اکلامپسی نقشی محافظت کننده در سرطان پستان دارد. در مورد ارتباط دیابت بارداری و چندقلویی با سرطان پستان، نیاز به انجام مطالعات بیشتر است.